Nietrzymanie stolca – manometria anorektalna.

Manometria anorektalna jest to badanie przy pomocy którego oceniana jest czynność mięśni miednicy mniejszej i mięśni zwieraczy odbytu, dlatego jest tak ważne dla pacjentów z nietrzymaniem stolca lub uporczywymi zaparciami.

Jest to badanie nieinwazyjne, całkowicie niebolesne, trwa kilkanaście minut.

Manometrię anorektalną wykorzystuje się w diagnostyce zaburzeń czynności dolnego odcinka przewodu pokarmowego, przede wszystkim: nietrzymania stolca i zaparć.

Wskazania do badania:

  • nietrzymanie gazów lub stolca,
  • brudzenie bielizny,
  • przed zabiegami operacyjnymi w celu oceny wydolności zwieraczy,
  • przed wyborem metody zabiegu np.: przed operacjami chorych z nawrotowymi przetokami okołoodbytniczymi, odbytniczo-pochwowymi, wypadaniem odbytnicy, plastyką krocza,
  • przewlekłe  i trudne w leczeniu zaparcia w celu różnicowania rodzaju zaparcia,
  • podejrzenie choroby Hirschsprunga,
  • zaburzenia czucia w obrębie dolnego odcinka przewodu pokarmowego.

Wynik uzyskany podczas manometrii anorektalnej pozwala na precyzyjniejszą kwalifikację chorych z objawami nietrzymania stolca lub zaparciami do dalszego leczenia.

 

profesor mik

 

 

Badanie przeprowadza dr hab. nauk med. Michał Mik, profesor UM, Wojewódzki Konsultant z dziedziny chirurgii ogólnej.

 

 

 

 

 

juszczyk

 

Pacjentom, którzy mają problem z nietrzymaniem stolca i gazów, proponujemy ćwiczenia metodą biofeedback.

Terapię taką prowadzi z pacjentami fizjoterapeuta –  mgr Aleksandra Juszczak.

Metoda Biofeedback

Terapia nietrzymania gazów i stolca

Metoda biofeedback (biologicznego sprzężenia zwrotnego) jest wykorzystywana w leczeniu chorych z nietrzymaniem stolca i zaparciami nawykowymi (głównie o typie anismus).

Terapia polega na treningach mięśni zwieraczy i mięśni dna miednicy. Chorzy ćwiczą pod okiem terapeuty dodatkowo obserwując ekran monitora. Na monitorze widoczny jest wykres obrazujący efekt ćwiczeń oraz wzorzec, do którego chory musi się zbliżyć dzięki powtarzaniu treningów. Dodatkowymi elementami wzmacniającymi informację zwrotną dla pacjenta mogą być obrazy oraz dźwięki.

Dobry lub bardzo dobry efekt uzyskuje się u około 70% leczonych chorych. Pozytywny efekt terapii nietrzymania stolca wiąże się także z wyraźnym polepszeniem jakości życia chorych. Jednym z najistotniejszych i koniecznych czynników znacznie poprawiającym efekt terapii jest powtarzanie treningów zgodnie z wytyczonym na wstępie harmonogramem.

Terapia metodą biofeedback jest całkowicie bezpieczna i pozbawiona efektów ubocznych.

Ze względu na wstydliwy charakter problem nietrzymania stolca jest wciąż niedoszacowany. Uważa się, że częstość jego występowania waha się od 2,5% do 15%. Pomimo, że większość uwagi poświęca się kobietom, szczególnie po urazach okołoporodowych i w okresie menopauzy, to częstość nietrzymania stolca u mężczyzn jest podobna i zależnie od wieku występuje u 7% w trzeciej do 22% w szóstej dekadzie życia. Problem nietrzymania stolca dotyka nie tylko osób starszych, ale także osoby młode.